مجله اینترنتی سرگرمی و محتوا

موسیقی محلی در ایران و جهان/ موسیقی محلی و عصر حجر!

۲۶ آذر ۱۳۹۸

موسیقی محلی یا موسیقی فولکلور که به آن موسیقی بومی نیز می گویند سینه به سینه از گذشتگان به نسل های بعدی منتقل می شود و ریشه در آداب و رسوم یک قوم، منطقه و کشور دارد. روح ملت ها و اقوام مختلف دنیا در آداب و رسوم و سنت های گذشته آنها دیده می شود و در این راستا موسیقی بومی یا محلی جلوه ای زیبا از این هویت فرهنگی و تاریخی یک ملت به شمار می رود.

مجله اینترنتی کافه نبات در این بخش قصد دارد شما را با موسیقی محلی در ایران و برخی کشورهای دیگر آشنا کند.

موسیقی محلی و فرهنگ

مهمترین نکته در مورد موسیقی محلی ریشه عمیق آن در فرهنگ و آداب و رسوم یک ملت می باشد. موسیقی بومی یا محلی چون سینه به سینه از نسل های گذشته به نسل امروز رسیده و این روند معمولا شفاهی صورت گرفته، آهنگ سازان خاصی ندارد. به این ترتیب می توان گفت در هر نقطه از کره زمین که در آن یک جامعه انسانی شکل گرفته باشد، بدون شک آداب و رسوم خاص خود و به دنبال آن موسیقی بومی و محلی خاص خود را داشته است. این نوع موسیقی معمولا با رقص و ترانه های محلی نیز همراه می شود.

موسیقی محلی و مراسم آئینی

چون موسیقی محلی ریشه در آداب و رسوم و عنعنات یک ملت دارد، می توان گفت که برای مردم از یک کارکرد اجتماعی برخوردار است. این نوع  موسیقی اغلب با اجرای مراسم آئینی یا مناسبات اجتماعی پیوند داشته است. به طور مثال، در فصل جمع آوری محصول، خوشه چینان و دروگران با خواندن یک نوع ترانه محلی از انرژی مضاعف لذت می بردند و هماهنگی را در بین خود ایجاد می کردند.

موسیقی فولکلور در اروپا

موسیقی محلی یا همان فولکلور در کشورهایی اروپای شرقی با نام «نارود» یاد می شود که به معنای ملت و همبستگانش می باشد. به طور مثال در کشور چکسلواکی سابق، موسیقی فولکلور تمام شهروندان چک و اسلواکی را زیر یک چتر می گرفت و متحد می ساخت. این استفاده در ایران اما برعکس است: در ایران از موسیقی بومی برای تمایز موسیقی در مناطق و استان های مختلف استفاده می شود. گاهی اوقات از اصطلاح موسیقی فولکلور برای اشاره به موسیقی سنتی آسیایی و آفریقایی استفاده می شود که این خود سبب دشواری تشخیص این موسیقی از موسیقی کلاسیک غربی می شود. هر اجرای موسیقی بومی می تواند منحصر به فرد باشد چون معمولا شفاهی سینه به سینه نقل شده و نمی توان شکل استانداردی برای آن فرض کرد. هر قطعه از موسیقی بومی می تواند از از یک منطقه، کشور و حتی خانواده تا منطقه، کشور و خانواده دیگر تفاوت کند. «انواع لالایی ها و سرودهای مذهبی» در جوامع گوناگون، اشکال مختلف موسیقی بومی یا محلی که در انگلیسی به آن فولکلور می گویند، می باشد.

موسیقی سنتی ایرانی و جزئیاتی جالب درباره آن
بخوانید:

 ویژگی های موسیقی محلی

موسیقی محلی که ریشه در عنعنات و آداب و رسوم یک ملت دارد می تواند ویژگی های خاص خود را نیز داشته باشد. برخی از خصوصیات منحصر به فرد موسیقی بومی یا محلی عبارتند از «جذاب بودن برای تک تک شهروندان یک کشور یا قوم چون با روح زندگی اقوام ارتباط دارد و موسیقی روزمره مردم است، ساده بودن و مناسب بودن برای رقص چون توسط مردم عادی خوانده می شود، تإثیر مشترک در میان اقوام در کشورهای مختلف، حفظ فرهنگ و هویت فرهنگی جوامع مختلف چون ریشه در فرهنگ و آداب و رسوم ملل مختلف دارد، اجرای تک نفره یا گروهی، گره خوردن رقص با این موسیقی و وجود بالاد یا همان داستان کوچک هیجان انگیز در این موسیقی». به عبارت دیگر در موسیقی بومی معمولا یک داستان ساده با استفاده از آواز گفته می شود. نکته دیگر در مورد موسیقی بومی با محلی نامشخص بودن منشأ آن است، اینکه چه کسی برای اولین بار این موسیقی را ساخته و با ترانه های محلی آن را درآمیخته است.

موسیقی سنتی، الهام بخش موسیقی دانان جدید

موسیقی محلی یا بومی قدیمی در بسیاری مواقع  الهام بخش موسیقی دانان تازه بوده است. به طور  مثال در قرن نوزدهم در اروپا سبکی به نام فولک رایج شد که از موسیقی فولکلور گرفته شده بود. آهنگ سازان در قرن نوزدهم میلادی برخی از آهنگ های موسیقی بومی را بازسازی کردند یا بر مبنای آن آهنگ ساختند. سازهای تازه ای به نام های «ماندولین، زنبورک، جاگ، قاشقک، بوزوکی، اتو هارپ، فیدل، داربوکا، دهلک، اوکارینا، پن فلوت، کوزه و سیتار» همه و همه در قرن نوزدهم میلادی توسط برخی از موسیقی دانان با الهام از موسیقی بومی یا همان فولکلور ساخته شد.

موسیقی محلی و عصر حجر

موسیقی محلی حتی در  اواخر عصر حجر نیز برخی از  احتیاجات مردم را برطرف می ساخت. در این دوران موسیقی دان کسی بود که شفا می داد و سلامت را به انسان باز می گرداند. این فرهنگ در بخش های مختلف جهان از جمله بخش هایی از ایران رایج بود. موسیقی بومی و محلی در واقع بازتاب زندگی عملی و ساده نسل پیشین و پیشین می باشد. موسیقی بومی در شاخه فرهنگ عامه در تقسیم بندی های هنری قرار می گیرد. در موسیقی بومی ایران، ترانه ها جایگاه ویژه دارد. در بسیاری از این ترانه ها، افسانه ها و داستاان های محلی یاد شده است. موسیقی بومی در واقع شعر و موسیقی را با یکدیگر پیوند می زند.

موسیقی راک را چگونه از دیگر سبک های موسیقی تشخصی دهیم؟
بخوانید:

به هر صورت اینک که با موسیقی محلی در ایران و برخی نقاط دیگر جهان آشنا شدید، به خوبی می دانید که موسیقی بومی همان طور که نامش نشان می دهد می بایست رنگ و بومی صرف محلی و منطقه ای داشته باشد، در حالیکه این طور نیست و برخی از موسیقی های بومی در بین اقوام مختلف در کشورهای گوناگون مشترک است و تأثیر یکسان دارد. این درست که موسیقی سازی به اندازه موسیقی پیشرفت نکرده اما سازهای بومی در بسیاری مواقع اساس ساخت سازهای تازه و جدید واقع شده اند. موسیقی بومی چون ریشه در فرهنگ و آداب و رسومی یک ملت دارد از کارکرد اجتماعی برخوردار است: این موسیقی می توان مردم را علیه دشمنان بسیج کند، مردم را بگریاند یا بخنداند! این موسیقی، موسیقی هر روز مردم است!  

اگر این مطلب مفید است، آنرا به اشتراک بگذارید!
×

دسترسی سریع